چترها را بايد بست

                       زير باران بايد رفت....

                                                     دوستان را زير باران بايد ديد

   می خواهم کمی از فضای شعر دور شوم

 اين دل غمزده چنديست كه زنداني نيست

 چشم من منتظر روز پشيماني نيست

 من به بي حاصلي مزرعه عادت دارم

 اسمان دلم عمريست كه باراني نيست

 نه دگر در خم گيسوي تو نه در دل من

 خبري از غم و اندوه پريشاني نيست

 چند ساليست كه در شهر پر از رخوت ما

 كوچه در حسرت جشن است وچراغاني نيست

 باز نام من وتو ورد زبان همه شد

 عشق آن وسوسه و حسرت پنهاني نيست

..................................................................................................

تقدیم به دارا وسارا:

یک عمر در اندیشه ی فردا اما

خوشبخت ترین آدم دنیا اما

 یک قلب شکست خورده با خود میگفت:

 دارا که نمی رسد به سارا اما...

.........................................................................................

از تهمت بی جا و ریا دردی نیست

در سوز زمستان به خدا سردی نیست

درباره ی این کار کمی فکر کنید

هر چند که در شهر شما مردی نیست